Posted in இலங்கை செய்திகள்

விடுதலை புலி ஆதரவாளர்களை நாம் துன்புறுத்தவில்லை- மலேசிய பொலிஸ்…!

விடுதலை புலி ஆதரவாளர்களை நாம் துன்புறுத்தவில்லை- மலேசிய பொலிஸ்…!

விடுதலை புலிகள் இயக்கத்திற்கு உதவி புரிந்த குற்றச்சாட்டில் கைது செய்யப்பட்டு பொலிஸ் தடுப்பில் உள்ள சந்தேகநபர்கள் சித்திரவதை செய்யப்பட்டதாக கூறப்படும் குற்றச்சாட்டை கடுமையாக நிராகரிப்பதாக மலேசிய பொலிஸ் மா அதிபர் தெரிவித்துள்ளார்.

அவ்வாறான குற்றச்சாட்டுக்கள் முற்றிலும் ஆதாரமற்றவை மற்றும் பொறுப்பற்றவை என அவர் தெரிவித்துள்ளார்.

விடுதலை புலிகள் இயக்கத்திற்கு உதவி புரிந்த குற்றச்சாட்டின் கீழ் இரண்டு அரசியல்வாதிகள் உள்ளிட்ட 12 பேர் கடந்த தினம் மலேசியா பாதுகாப்பு பிரிவினரால் கைது செய்யப்பட்டு தடுத்து

போலந்தில் செத்து மிதக்கும் 10 தொன் மீன்கள் ரஷ்ய சதியா
Posted in இலங்கை செய்திகள்

இந்திய மீனவர்கள் 10 பேர் நெடுந்தீவு கடலில் சிங்களப்படையால் கைது

இலங்கை கடற்பரப்பில் அத்து மீறி மீன்பிடியில் ஈடுபட்டார்கள் என்ற குற்ற சாட்டின் அடிப்படையில் சிங்கள கடற்படையால் அப்பாவி தமிழக மீனவர் பத்து பேர் கைது செய்ய பட்டுள்ளனர் .

கைது செய்யப்பட்டவர்கள் காவல்துறை விசாரணைகளின் பின்னர் நீதிமன்றில் பார படுத்த பட்டுள்ளனர் .

சிங்கள கடல் படையல் தொடர்ந்து தமிழக மீனவர்கள் வேட்டையாட பட்டு வருகின்றமை குறிப்பிட தக்கது .

Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

எல்லாம் நீயே

எல்லாம் நீயே

உன்னழகை எனக்கு மட்டும்
உயிரே நீ தரவேண்டும்
என் விரலை தந்து விட்டேன்
எடுத்து நீ வருட வேண்டும்

செந்தமிழும் உன்னை வந்து
செவ்வந்தியே கொஞ்ச வேண்டும்
செவ்விதழ்கள் இரண்டை மட்டும்
சேர்த்தெனக்கு தரவேண்டும்

ஆள் இல்லா உலகத்திலே
அடியே குடி புகுவோமா .?
அங்கு மட்டும் இல்லறத்தை
அப்படியே ருசிப்போமோ …?

நீயும் நானும் தனிமையில
நிமிடங்களை தொலைக்க வேண்டும்
கற்பனையில் கண்டவற்றை
காட்சிகளாய் தீட்ட வேண்டும்

உன் மடியை எனக்கு மட்டும்
உறங்க நீ தரவேண்டும்
உலகத்தில் நீ மட்டும்
உயிரோடு இருக்க வேண்டும் …..!

வன்னி மைந்தன்
ஆக்கம் -26-10-2020

    Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

    இப்போ புரிந்தாயா …?

    இப்போ புரிந்தாயா …?

    கல்லாகி மனதுடைத்து
    கதை பேசி போனவளே
    சொல்லால சுவர் கட்டி
    சொல்லமால் போனவளே ….

    அறுவடைக்கு வர முன்னே
    அருவாளை கை பிடித்து
    வேரோடு அறுத்தென்னை
    வேலியில் எறிந்தவளே …

    அழகு நிலை என்று
    அன்றெண்ணி நடந்தவளே
    அது கலைந்து இன்றொழுக
    அழு தென்ன கண்டவளே …?

    தொப்பை முன் வைத்து
    தொங்கி தசை விழுபவளே
    வீங்கிய உடல் தாங்கி
    வீங்கி போறவளே

    நான் சொன்ன காதலன்று
    நக்கலாய் போனதுவோ ..?
    இப்போ தப்பி விட்டேன்
    இதயத்தில் மகிழ்ந்து விட்டேன்

    உன்னை தழுவிடவே
    உடலால முடியாது
    அரை ஏக்கர் காணியில
    அடி வீடு போதாது

    உன் நக்கல் தப்பாச்சு
    உயிர் பிரியும் முன் வம்பாச்சு
    இப்படித்தான் வாழ்விருக்கு
    இன்றுனக்கு புரிந்தாச்சு ..

    கடவுள் பதி வைத்த
    கால கணக்கினிலே
    வாலிபம் கரையுமடி
    வாழ்வு சொல்லுதடி

    ஏவுகணை போல
    எடுத்தெறிந்து சொல்லடிகள்
    தாக்கி உனை யழிக்க
    தாரகையே என் செய்வாய் …?

    வெந்த விழி நீரில்
    வெள்ளம் தரை கழுவ
    களைத்து போனவளே
    கால சூழல் இது தான் ….!

    வன்னி மைந்தன்
    ஆக்கம் -23-10-2020

    Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

    ஒரு நாள் என்னை தேடுவாய் …!

    ஒரு நாள் என்னை தேடுவாய் …!

    சாலையிலே போகையில – உன்
    சேலை நுனி தேடுறேன் …
    வாட விட்டு போனவளே
    வாழ்க்கை ஒன்றை தேடுறேன் …

    ஆடி காற்றாய் ஓடி வந்தாய்
    ஆசை ஊற்றி ஆடி மறைந்தாய் …
    தோகை மயிலே – உன்
    தேவை என்ன சொல்லு …?

    வாங்கி வருவேனே
    வாழ்க்கை தருவேனே ..
    உள்ளத்திலே ஒன்றை எண்ணி
    உறவை இழிப்பதென்ன …?

    வீதி ஆடவரை
    விழியில் வைத்தவளே …
    வாழ்வு தேறாது
    வலிகள் ஓயாது ….

    அழகு தேய்ந்து
    அடி உடலும் நலிந்து …
    அழுது களைப்பாய்
    அவதி உறுவாய் ……

    தேயும் கனவே – என்
    தேவை அறிவாய் …
    வாடி சாயையிலே
    வலிகள் புரிவாய் …!

    வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
    ஆக்கம் -11/09/2019

    ஒரு நாள் என்னை தேடுவாய்
    ஒரு நாள் என்னை தேடுவாய்
    Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

    ஏன் இறைவா பறித்தாய் …?

    ஏன் இறைவா பறித்தாய் …?

    முரசுமோட்டை மண்ணே
    முன் விழுந்த கண்ணே ..
    விழியில் நீரும் வடிய – உளம்
    விலகிறாயே ஓடிய..

    அழுது மனம் கதற
    ஆறடி புதைகிறாயே தனிய…
    இது தான் விதியோ ..
    இறைவன் சதியோ …?

    பிறந்தவர் எல்லாம்
    இறப்பது விதியோ …?
    இறைவா உன் படைப்பில்
    இது என்ன சரியோ ..?

    எழுந்து நடந்த பேரழகை
    ஏனிறைவா பூட்டி வைத்தாய் ..?
    அழுது புலம்பி நாம் கதற
    ஆண்டவனே ஏனோ வைத்தாய் ..?

    உடனிருந்து சிரித்தாய்
    உணவு தந்து மகிழ்ந்தாய் …
    பேரழகே இன்றென்ன
    பேச்சின்றி வீழ்ந்தாய் ..?

    எழுந்திட மாட்டாயா ..
    ஏன் அழுதோம் பார்க்காயா …
    நாம் அழுதால் இனைந்தழுவாய்
    நாம் அழுதோம் ஏன் உறைந்தாய் ..?

    உயிரில் வலி தந்து
    உறவே சென்றாயோ ..?
    உன் நினைவை உளம் புதைத்து
    உறவே மறைந்தாயே ..!

    வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
    ஆக்கம் -25/08/2019
    முரசுமோட்டை , சோதரி சிவா அவர்களது மரண துயர் அறிந்த பொழுது …அவர் பாதம் இதனை சமர்ப்பிக்கிறேன் ..!

    ஏன் இறைவா பறித்தாய்
    ஏன் இறைவா பறித்தாய்
        Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

        கண்ணீர் அஞ்சலி ….!

        கண்ணீர் அஞ்சலி ….!

        ஓடி வரும் காற்றடித்து
        ஒடிந்து விழும் இலைபோல
        மனமுடைந்து போனதையா – விழி
        மாரி மழை ஆனதையா ….

        கால் ஊன்றி நடைபயின்ற
        காலமதில் அருகிருந்து …
        நேசம் தந்து நின்றவரே
        நெஞ்சமது வெம்புதையா ….

        கட்டி முத்தம் தந்து அன்று
        கதைகள் பல சொல்லி நன்று
        வாங்கி தந்த மிட்டாய்கள்
        வாயிலின்றும் சுவைக்குதையா ….

        கைபேசி மணியடிக்க
        கலகலத்து பேசி நின்றாய்
        இன்றும் உந்தன் சிரிப்பொலிகள்
        இரு செவியில் ஒலிக்குதையா ….

        பேரன்பு கொண்டவரே
        பெரும் துயரை தந்து இன்று
        எம்மை விட்டு போனதென்ன
        ஏங்கவைத்து சென்றதென்ன …?

        வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
        ஆக்கம் -16/08/2019( 00447536707793)
        18-08-2019 அன்று தாத்தாவின் மரண துயரில் …..அவர் பாதம் ..என் கண்ணீர் சமர்ப்பணம்

        கண்ணீர் அஞ்சலி
        கண்ணீர் அஞ்சலி

            Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

            என்னோடு வாழ்ந்திட வா ….!

            என்னோடு வாழ்ந்திட வா ….!

            அலைபோல மனதாட
            அதில் வந்து நீ கூட …
            உன்னை மனம் தேடுதே
            உறவாட வாடுதே ….

            மஞ்சள் வெய்யில் ஆனவளே
            மாரி குளிர் போன்றவளே ….
            உன் பிரிவு வாட்டுதே
            உருகி விழி கொட்டுதே …..

            நீ சொன்ன வார்த்தைகளோ
            நினைவில் ஓடி வர …
            தன்னம் தனி தவிக்கிறேனே
            தாமைரையா ஆடுறனே ….

            உன்னை காணும் நாள்
            ஊறி வருமோ ..?
            ஊன்றி எழும் காலம்
            ஊர் கூடி வருமோ …?

            தூது வந்த காற்று
            சேதி சொல்லுதே – நீ
            தூங்கவில்லை என்று
            தூது சொல்லுதே ….

            கவலை என்ன மானே
            கண்கள் துடைப்பாய் ….
            கட்டி தழுவும் நேரம்
            கண்ணால் சிரிப்பாய் ….

            தோளில் மாலை சூடி
            தேரில் வருவோம் ….
            தென்றலுடன் கூடி
            தேறி எழுவோம் ….

            ஒன்று படு மானே
            வென்று நிமிர் தேனே …
            கன்றுடனே நாமே
            காலமதை ஆள்வோம் ….!

            வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
            ஆக்கம் -16/08/2019

            என்னோடு வாழ்ந்திட வா
            என்னோடு வாழ்ந்திட வா
                Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                முதலிரவு ..!

                முதலிரவு ..!

                அடியே உன்னை அணைக்கவா …?
                அவசரம் பிடிக்கவா ..?
                தேடி என்னை வந்தவளே
                தேடி வா கூடிடவே ….

                வெட்கம் என்ன மானே
                அச்சம் விடு தேனே …
                உச்சம் தொடு நீயே
                உள்ளம் தா மானே …..

                பட்ட பகல் இரவு
                பள்ளியறை தழுவு …
                பூட்டி வைத்த ஆசைகளை
                பூட்டுடைத்து கழுவு …

                நீயும் நானும் இன்று
                சேர்ந்த திரு நாளு ….
                திருமணமா நறுமணமா
                திருவிழா கோலமா …?

                இந்த நாள் ஒன்றுக்கு
                இத்தனை தவமா ..?
                இது தான் வாழ்வின்
                இல்லற வரமா …?

                சில்லறை சிரிப்பில்
                சினுங்கும் முனகலு ..
                காதில் ஒலிக்குதே
                கையாள துடிக்குதே ….

                போதும் என்ற வார்த்தை
                போதவில்லை இங்கே …
                ஆசை அடங்கி நூற
                அரும்புதே பாசம் ….

                இறைவன் படைப்பில் ஒன்று
                இது தானே நன்று ….
                அகிலம் வாழுதே நன்று
                அதை நம்பி தானே இன்று …..!

                வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
                ஆக்கம் -15/08/2019

                முதலிரவு ..
                    Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                    ஏன் அழுகிறாள்

                    ஏன் அழுகிறாள்

                    ஆடி வரும் காற்று போல
                    அன்று உடல் தழுவியவள் ..
                    இன்று விட்டு போனதென்ன ..?
                    இதயம் மறந்து நின்றதென்ன ..?

                    கூண்டுடைத்து பறந்திட தான்
                    கூண்டு கிளி முனைந்ததென்ன …?
                    காடு மேவி வந்ததினால்
                    காமம் கணக்க பறந்ததுவோ …?

                    கூவி வரும் குயில் பாட்டை
                    கூடுடைத்து கேட்டு நிற்பின் …
                    வாழ்வு பயிர் வாடிவிடும்
                    வாயில் கோலம் புரியலையோ ..?

                    ஏது சொல்லி இயம்பிடுவேன்
                    என் மனதின் வேதனையை ..?
                    காறி உன்னில் உமிழ்ந்திடவோ
                    கட்டி தாலி பற்றி வந்தேன் …?

                    பறந்த கிளி மகிழ்வுறுமோ ..?- வந்தான்
                    பாசமதில் குளித்திடுமோ …?
                    நொந்து நொந்து அழுது இன்று
                    நோகும் வாழ்வில் ஏன் மிதந்தாய் …?

                    வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
                    ஆக்கம் -13/08/2019

                      Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                      ஏன் அழுகிறாள் ..!

                      ஏன் அழுகிறாள் ..!

                      ஆடி வரும் காற்று போல
                      அன்று உடல் தழுவியவள் ..
                      இன்று விட்டு போனதென்ன ..?
                      இதயம் மறந்து நின்றதென்ன ..?

                      கூண்டுடைத்து பறந்திட தான்
                      கூண்டு கிளி முனைந்ததென்ன …?
                      காடு மேவி வந்ததினால்
                      காமம் கணக்க பறந்ததுவோ …?

                      கூவி வரும் குயில் பாட்டை
                      கூடுடைத்து கேட்டு நிற்பின் …
                      வாழ்வு பயிர் வாடிவிடும்
                      வாயில் கோலம் புரியலையோ ..?

                      ஏது சொல்லி இயம்பிடுவேன்
                      என் மனதின் வேதனையை ..?
                      காறி உன்னில் உமிழ்ந்திடவோ
                      கட்டி தாலி பற்றி வந்தேன் …?

                      பறந்த கிளி மகிழ்வுறுமோ ..?- வந்தான்
                      பாசமதில் குளித்திடுமோ …?
                      நொந்து நொந்து அழுது இன்று
                      நோகும் வாழ்வில் ஏன் மிதந்தாய் …?

                      வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
                      ஆக்கம் -13/08/2019

                      ஏன் அழுகிறாள்
                      ஏன் அழுகிறாள்
                          Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                          ஒருமுறை மன்னிப்பாய் …!

                          ஒருமுறை மன்னிப்பாய் …!

                          தேடி வந்த வேளையிலே
                          தேவையில்லை என்ரெறிந்தேன் ..
                          ஓடி வரும் கண்ணீரில்
                          உன் நினைவை கழுவுகிறேன் …

                          ஐ விரல்கள் கூப்பி வந்தேன்
                          ஆருயிரே மன்னிப்பாய் ..?
                          ஏது யான் செய்திடுவேன்
                          என்னை கொஞ்சம் எண்ணிப்பாய் …?

                          பிரிவு ஒன்று வாட்டையிலே – உன்
                          பிரியமதை புரிந்து கொண்டேன் ..
                          உள்ளத்திலே வலிகள் தாங்கி
                          உலவையிலே என் செய்வேன் …?

                          பேரழகே எந்தனது
                          பெருமனமே மன்னிப்பாய் …
                          உயிர் கொடுத்து உறவாட
                          உள்ளமே பேசிடுவாய் ….

                          வாயில் வீழ்ந்தா சொற்களது
                          வாயிலிலே எறிந்து விட்டேன் …
                          கூப்பி கரம் கால் வீழ்ந்தேன்
                          குலமகளே மன்னிப்பாய் ….

                          போற்றி பாடும் என் மனதில்
                          பொன்மகளே நீ பெருமகளாம் …
                          ஏற்று என்னை சென்றிடுவாய்
                          என் வலியை போக்கிடுவாய் …..

                          உள்ளமதை திறந்து பார்
                          ஊர்வலமாய் வருகிறேன் …
                          கண் விழும் நீர் துளியை
                          கரம் தந்து துடைத்திடுவாய் ….

                          தூங்க என்னால் முடியவில்லை
                          துயர் தாங்க இயலவில்லை …..
                          என்னுயிரே மன்னிப்பாய்
                          என் மனதை புரிந்துடுவாய் ….!

                          வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
                          ஆக்கம் -08/08/2019

                              Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                              உயிர்த்தே ஒருமுறை நீ வாராய் ….!

                              உயிர்த்தே ஒருமுறை நீ வாராய் ….!

                              நெஞ்சுக்குள் நெருக்கமாய் நின்றவரே
                              நெடுநாளாய் நெஞ்சுக்குரம் தந்தவரே ..
                              உன் ரேகை பார்த்து உளம் நொந்தேன் …
                              உன் வலியின் உயிர் அறிந்தேன் …

                              நேற்றைக்கும் இன்றைக்கும் நீ இருப்பாய்
                              நினைவிலே என்றும் நீ உதிப்பாய் …
                              பொண்ணுக்கும் பொருளுக்கும் ஆசையிலான்
                              பொழிவிலா உடலை ஏன் பறித்தான் …

                              கண்ணுக்குள் உலா வரும் உன் உடலை
                              கை தொழுதான் ஏன் பறித்தான் …?
                              என் செய்தி கேட்டு நீ வீழ்ந்தாய் …?
                              ஏன் இத்தனை வேகத்தில் நீ மறைந்தாய் ..?

                              உன்னிடம் கற்றதை சொல்லிடவா …?
                              உள்ளத்தில் வைத்ததை கொட்டிடவா ..?
                              மடியாத நம்பிக்கை நான் முகர்ந்தேன்
                              மணம் வீசும் காதலை யான் உணர்ந்தேன் …

                              கூணாத உழைப்பை நான் சுவைத்தேன்
                              குன்றாத வீரத்தை யான் படித்தேன் …
                              மன்றாட்டம் இல்லா பேச்சை கண்டேன்
                              மரியாதை பொழிகின்ற அகவை கண்டேன் …

                              விரைவாக பிடித்த மொழியை கண்டேன்
                              வீழாது எழுகின்ற வேகம் கண்டேன் …
                              முடியாது என்ற சொல்லை மறந்தேன் – உன்
                              முயற்சிகள் கண்டே யான் வியந்தேன் …

                              அகவையில் நீ வயதானாய்
                              அகத்திலே நீ உயர்வானாய் …
                              பிடித்ததை பேசும் பண்பானாய் – நூல்
                              பிடித்ததில் படைக்கும் படைப்பானாய் …

                              கண்டவை உன்னில் நூறெனலாம் – யான்
                              கற்றது தூசென சொல்லிடலாம் …
                              சொற்ப நேரத்தில் கண்ணுற்றதை
                              சொல்லிட நாள் ஒன்று போதாது …

                              ஒரு நாள் உன்னாலே நான் துடித்தேன்
                              ஒயாத உன் நினைவால் நான் துவண்டேன்..
                              உன்னரு ஓர் நாள் உட்கார்ந்து
                              உறவாடிய நாளது பொற்காலம் …..

                              பிள்ளைக்கு பிள்ளையார் பெயர் வைத்தவா
                              பிரியமாய் அவனை உளம் கொண்டவா ..
                              உன்னாலே தவிக்கிறோம் நீ காணாய்
                              உயிர்த்தே ஒருமுறை நீ வாராய் ….!

                              வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
                              ஆக்கம் -19/07/2019
                              குறிப்பு –

                              ஐங்கரன் தந்தையார் துயர் அறிந்து ….
                              அவர் பாதம் இதனை நான் விரித்தேன் …
                              நெஞ்சுக்குள் நிற்கின்ற நினைவொன்றின்
                              நியமான தடத்தில் நான் படைத்தேன் …!

                              உயிர்த்தே ஒருமுறை
                              உயிர்த்தே ஒருமுறை
                              Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                              எடுத்து வா ஏகே 47….!

                              எடுத்து வா ஏகே 47….!

                              ஆடி வந்த புயலடித்து
                              அழகு வீடுடைந்து – குஞ்சி
                              எட்டு முழ சேலையும்
                              எட்டா கிழிஞ்சு போச்சு ….

                              மாரி மழைக்குள்ள
                              மானம் காத்த வீடு …
                              வெள்ளைத்தோட போச்சு
                              வெம்பி விழி யாச்சு ….

                              கத்தி அழுதோம்
                              கண்ணீர் விட்டோம்
                              கும்பிடு போட்டு – கட்சி முன்
                              குந்தி இருந்தோம் ….

                              ஏதும் தரவில்லை
                              எங்களை பார்க்கவில்லை …
                              வெள்ளை வேட்டிகளையும்
                              வேலியில காணவில்லை ….

                              குண்டி கழுவி
                              குடியாட்சி தழுவி
                              முந்தி நின்று
                              முன் வரிசையில் கும்மாளம் …

                              எல்லை பிடிச்சவனும்
                              எலி பிடிச்சவனும்
                              கட்சி தலைவராம்
                              காசில படுக்கிறாங்கள் ….

                              அடைவு வைத்து
                              அன்றாடம் கழித்தவர்கள் …
                              அரசியல் ஏறி
                              ஆடி கார்ல போறாங்கள் …..

                              தேர்தல் வந்ததும்
                              தெருவிறங்கி கூவி
                              வாக்கு கேட்பார்கள்
                              வாய்க்கரிசி போடுவார்கள் …

                              தலைவன் வளர்த்த
                              தமிழ் தேசிய கட்சி
                              சிங்கள வால்பிடித்து
                              சிலுக்காக ஆடுதப்பா

                              கட்டு துவக்கு ஒண்ணு
                              கண் பார்த்து குறிவைக்க …
                              வெள்ளை வேட்டிகளை
                              வெறியோட தொலைக்கவேணும்

                              குண்டி கிழிஞ்ச காட்சட்டை
                              குறுக்கால போட்டவர்கள் ….
                              ஆடி கார்ல போகும்
                              அரசியலை பாரும் ….

                              ஏகே தான் வேணும்
                              எடுத்து வா தம்பி …
                              போட்டு தள்ள
                              பொட்டம்மானை கூப்பிடு …!

                              வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
                              ஆக்கம் -21/06/2019

                                  Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                                  உன்னால் அழுகிறேன் …..!

                                  உன்னால் அழுகிறேன் …..!

                                  கரு நுழைந்து உருவெடுத்து
                                  கண் திறந்த குழந்தாய் ….
                                  முழு உடலும் உருவெடுத்து
                                  முன்னே வர மறைந்தாய் …..

                                  சதி வந்து பதி வைக்க
                                  சா தங்கி மறைந்தாய் ….
                                  வலியெடுக்க விழி கதற
                                  வந்து வழி சென்றாய் ….

                                  நிலையெடுத்து உயிர் கொடுக்க
                                  நின்றவளும் மறந்தாள் ….?
                                  முலை கொடுத்து மடி தரவோ
                                  முளையிலே எறிந்தாள் ..?

                                  எதுவந்து இவள் தடுக்க
                                  என்னுயிரை புதைத்தாள் ..?
                                  எதுவந்து நீ கூறி
                                  என் வலியை துடைப்பாய் ….?

                                  உடை கழற்றி உடல் காட்டி
                                  உறவாடையில புரியலையா …?
                                  உயிரணுவை சிதைக்கையிலே
                                  உன் நெஞ்சு பதறலையோ ….?

                                  தாயாவாள் பெண்னெண்று
                                  தரணி இன்று சொன்னது ….
                                  தப்பாகி போனதென்று
                                  தனயனுக்கு புரிந்தது ……

                                  உப்பில்லா பண்டமாய்
                                  உள மகிழ்வு குலைந்தது ….
                                  உள்ளிருந்து அழுகிறேன்
                                  உயிர் அனுவிற்கு புரியுமோ …?
                                  வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
                                  ஆக்கம் -13/06/2019

                                      Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                                      இழி செய்தார் நிலை பாரீர்

                                      இழி செய்தார் நிலை பாரீர் …!

                                      இரு கரத்தில் பலமிருக்க
                                      இதயமதில் துணிவிருக்க ….
                                      விழுந்தழுதல் முறையாமோ …?
                                      விதி செய்தல் பிழையாமோ …?

                                      முன் சிந்தை சிறகடிக்க
                                      முளை வந்து வான் விழிக்க ….
                                      கை தொழுதே பார் கூடும்
                                      கட்டு கோட்டை ஊர் மிரளும் ….

                                      எது வெல்லலாம் வாய் உரைத்தார்
                                      எள்ளி நகை ஆடி நின்றார் ….
                                      முன் வரவே அஞ்சுகின்றார்
                                      முன் செயலால் வருந்துகிறார் …..

                                      இல்லையென்று முன் அன்று
                                      இழி செய்தார் நிலை பாரும் …
                                      உள்ளுரத்தை முன் விதைத்து
                                      உலகாலும் மகிழ்வு பாரும் …..

                                      தோல்வி கண்டு அஞ்சுகின்ற
                                      தோள்களுக்கு முன்னுரை யான் ….
                                      இழி நிலைகள் செய்தாற்கு
                                      இறைவன் தந்த தண்டனை தான் …..!

                                      வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
                                      ஆக்கம் -14/06/2019

                                      இழி செய்தார் நிலை
                                      இழி செய்தார் நிலை
                                          Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                                          அழுத தமிழா சிரி ….!

                                          அழுத தமிழா சிரி ….!

                                          குண்டு வைத்து குருதி குடித்து
                                          குலவி மகிழ்ந்தாய் …
                                          உயிர் தின்ற களிப்பு அடங்கும் முன்னே
                                          உனை வதைத்தான் ஏனழுதாய் ..?

                                          வலிந்து தாக்கி
                                          வம்பில் சிக்கி
                                          வாழ்வு தொலைத்தேன்
                                          வழியில் அழுதாய் …?

                                          குந்தி வாழ்ந்த
                                          குடிசை இடிய ….
                                          சேர்த்து வைத்த
                                          சொத்து கிழிய ….

                                          ஊளை யிட்டேன்
                                          ஊரில் அலைந்தாய் …?
                                          பாவி உயிர் குடித்த பேயே
                                          பாரை அழைத்தேன் வாயை கிழித்தாய் …?

                                          தொப்பி பிரட்டும்
                                          தொப்பை பரம்பரை ….
                                          மூடி மறைத்த முகமும் அவிழ
                                          மூலை உறைந்தேன் முனகி அழுதாய் ..?

                                          குண்டு வைத்து குலவி மகிழ்ந்தாய்
                                          குண்டி கிழிய சிறையில் படுத்தாய் …
                                          தமிழன் அழிவில் வெடிகள் வெடித்தாய்
                                          தமிழா இன்று சிரித்து மகிழ்வாய் …!

                                          வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
                                          ஆக்கம் -10/06/2019

                                          அழுத தமிழா சிரி
                                          அழுத தமிழா சிரி
                                              Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                                              மோகம் முப்பது -ஆசை அறுபது ..?

                                              மோகம் முப்பது -ஆசை அறுபது ..?

                                              தங்க மேனி கண்டதுமே
                                              தாழ்ந்து விழி போச்சுதடி …
                                              அங்கமெலாம் மின்னல்வெட்டி
                                              ஆளை மெல்ல கொன்றதடி ….

                                              தங்க இடம் தந்தவளே
                                              தாகம் மெல்ல ஊறுதடி ….
                                              அங்கமெல்லாம் நாள் படர
                                              அடியே பக்கம் வந்திடடி ….

                                              கொஞ்சுதலில் கெஞ்சுதலில்
                                              கொள்கை ஏதும் இல்லையடி …
                                              வெள்ளை நிலா வந்து விட்டால்
                                              வெளிச்சம் இங்கு வேண்டாமடி ….

                                              மெல்ல உடல் வேர்த்திருக்க
                                              மெல்லியதாய் மூச்சிழுக்க …
                                              சோர்வு வந்து தாலாட்ட
                                              சொர்க்கம் ஒன்று உறைந்து விடும் ….

                                              அல்லும் பகல் ஊடல் அன்று
                                              அழுத்து போன காலம் இன்று …
                                              மஞ்சமது காத்திருந்தும்
                                              மனதில் இல்ல விருப்பு இன்று ….

                                              முதிர்ந்தவர்கள் சொன்னார் அன்று
                                              முன்னே நானும் நம்பவில்லை ….
                                              அனுபவ பள்ளியிலே – நிகழ்வு
                                              அன்றாடம் பொயுமில்லை …..!

                                              வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
                                              ஆக்கம் -07/06/2019

                                              மோகம் முப்பது
                                              மோகம் முப்பது
                                                  Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                                                  பூ புனித விழா இதுவோ ..?

                                                  பூ புனித விழா இதுவோ ..?

                                                  மங்கை குளித்தல்
                                                  மறைந்து பார்த்தல் …
                                                  குற்றம் என்றே
                                                  குரலை உயர்த்தும் ….

                                                  தங்க மேனிகள்;
                                                  சங்கதி கேளீர் …
                                                  என்ன கேடிது
                                                  என்ன உரைப்பீர் …?

                                                  உடைந்த பூவை – தொட்டி
                                                  உலையில் இருத்தி …
                                                  நீரை அள்ளி
                                                  நிரையில் வார்ப்பார் ….

                                                  ஒட்டிய உடையில்
                                                  ஓவென்று தெரிய…
                                                  காட்டியே நிற்பாள்
                                                  காணா நிற்பார் ….

                                                  குமரி குளிப்பதை
                                                  கூடியே பார்க்கும் …
                                                  பூ புனித விழா இதுவோ ..?
                                                  பூ பார்க்கும் விழா இதுவோ ..?

                                                  ஏதடா மனிதா
                                                  என் செயல் இதுவாம் …?-அவள்
                                                  குளித்தலை பார்த்தான்
                                                  குற்றம் இல்லையோ …?

                                                  முட்டாள் மனிதா – உன்
                                                  மூளை கழுவு …..
                                                  சட்டம் உரைப்பவர்
                                                  சாக்கடை வீசு ….!

                                                  வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )
                                                  ஆக்கம் -06/06/2019

                                                      Posted in வன்னி மைந்தன் கவிதைகள்

                                                      கால் விழுந்த சோம்பேறி …!

                                                      கால் விழுந்த சோம்பேறி …!

                                                      கடன் தீர்க்க வழி தேடி
                                                      கால் ரேகை தேய்ந்திருச்சு …
                                                      கடன் தந்தான் வட்டிக்கு
                                                      காத்திருப்பு பெருகிடிச்சு ….

                                                      ஊளை உடல் பெருத்து
                                                      உலவும் பெருச்சாளி ….
                                                      சோம்பல் முறித்தெறிய
                                                      சோளிக்கு வந்திடுவான் …..

                                                      கனத்த குரல் பிடித்து
                                                      கத்தி பேசிடுவான் …
                                                      வட்டி இல்லை எனின்
                                                      வப்பாட்டிக்கு விடு என்பான் …..

                                                      பொயிலை வாய் காரன்
                                                      பொண்டாட்டி கேட்டிலுக்க ….
                                                      வம்பு பெருக்கெடுத்து
                                                      வார்த்தை விழுந்தோட …..

                                                      இல்லை பணம் என்று
                                                      இடிந்து யான் உரைக்க ….
                                                      கால் விழுந்து கதறுவான்
                                                      கல்வி இல்லாதான் …..!

                                                      வன்னி மைந்தன் – ( ஜெகன் )

                                                      ஆக்கம் -05/06/2019